की सावला है ये तन
निहारू जब दर्पण
प्यार करू ईसे अर्पण
डगोसे तो डरे वो गोरा रंग
पर ये सावला घुले सबके संग
गोरे तो थे पहलेसेही फरेबी
तब सावलोने मिटायी गरीबी
किसीसे पुछो अपणी राय
क्या लेंगे ? दूध या चाय
तो बोले, बस..! एक कप सावली चाय !
शब्दस्नेह – समिक्षा काळणे
आजकाल,
सकाळच कोंबड ओरडत नाही
पण अलार्म ची ट्रिंग ट्रिंग झोपू देत नाही
उठल्यावर सकाळी अंघोळी ची घाई
चिमण्याची किलबिल कोणी एकतही नाही
पटकन आवरून सगळे कामाला जाई
सोबत बसून कोणी जेवणत दूर ,
नास्ता ही करत नाही
दिवसभर विश्रांती न घेता काम करत राही
अरे , तू माणूसच आहेस , मशीन थोडी काही
काम संपवून पटकन घरी जायची घाई
घरी आल्यावर सर्वांसोबत प्रेमानं बोलणं त दूर ,
कोणी कोणाकडे पाहतही नाही
कारण हातातला मोबाइल लक्ष वेधून घेई
रात्री , जेवण करून पटकन झोपायची घाई
कारण, सकाळी अलार्म ची ट्रिंग ट्रिंग झोपू देत नाही
अलार्म ची ट्रिंग ट्रिंग झोपू देत नाही
अरे माणसा, तुला एवढी कशाची घाई ?
आपल्या माणसां सोबत काही आठवणीही बनवत नाही
कोणाला माहीत , उद्या तू जरी असला
तरी ते असतील की नाही ??
म्हणून थोडा वेळ स्वतःला आणि आपल्यांनाही दे
कारण गेलेला क्षण परत येत नाही
खरच परत येत नाही......
शब्दस्नेह – समिक्षा काळणे
ऐक ना फार जास्त नाही, पण इतकं करशील का?
हजारोंच्या गर्दीतून तुझ्यासाठी रस्ता मी शोधेल,
फक्त, रस्ता क्रॉस करताना हात माझा धरशील का?
एकट्यात स्तुती नाही केली तरीही चालेल,
पण चार चौघांमध्ये तोरा माझा मीरवशील का?
ऐक ना फार जास्त नाही, पण इतकं करशील का?
तुला वाटेल तिथे आपण फिरायला जाऊच,
पण सर्वप्रथम मला अक्कलकोटला नेशील का?
स्वामींकडे मी तुझ्यासाठी सर्व काही मागेल,
फक्त त्यांच्या साक्षीने, आयुष्यभर साथ मला देशील का?
सांग ना फक्त इतकं करशील का?
साथ मला देशील का?
❤️
शब्दस्नेह – समिक्षा काळणे
आज माझ्यावरच लिहते मी कविता
म्हणून विचार करत होती ‘मी आहे तरी कशी ?’
कोणी म्हणते तू खूप चांगली आहेस
कोणी म्हणते तुझ्यासारखी वाईट तूच आहेस
कोणी म्हणते तू खूप शांत आहेस
कोणी म्हणते ‘थोडी शांत बस’ किती बोलकी आहेस
कोणी म्हणते तू सावळी आहेस
कोणी म्हणते तू सावळी असून पण सुंदर आहेस
कोणी म्हणते आमच्या सोबत पण बोल एकटीच का आहेस
कोणी म्हणते सर्वानसोबत बोलतेस तू किती फ्रँक आहेस
कोणी म्हणते तू सेलफिश आहेस
कोणी म्हणते आता तरी स्वतःचा विचार कर,
आतापर्यन्त दुसर्यांचाच करतात आली आहेस
कोणी म्हणते तू अशी आहेस
कोणी म्हणते तू तशी आहेस
मग म्हटलं खरच विचार करू दे ,
‘मी आहे तरी कशी ?’
विचार केला तर विचारच पडला
एवढ्याश्या आनंदात, मी इतकी हसते कशी
एका छोट्याश्या शब्दात, मी धायमोकळून रडते कशी
कधी कोणी कितीही बर-वाईट बोलल तरी मनात हसते,
खरच मी इतकी बेशरम कशी
माझ्या मनात एवढा कल्लोड असूनही, मी इतकी शांत कशी
एवढासा दिमाग आहे, तरी तो इतका चालवते कशी
एवढी भित्री आहे, तरी इतक्या कलाकार्या करते कशी
कधी-कधी माझाच पाय फटक्यात असूनही, दुसर्यांचा पदर शिवते कशी
तशी दिसायला इतकी सुंदरही नाही पण फोटोत, आहे त्यापेक्षा सुंदर दिसते कशी
बघितल तर माझ्याकडे खूप वेळ असते, तरीही मी इतकी busy कशी
कधी प्रॉब्लेम असूनही, इतके पांचट जोक्स मारतेच कशी
कोणाही सोबत एवढी चांगली राहते, तरीही मला लोक hurt करतातच कशी
खूप विचार केला तरीही पक्यात समजलं नाही ‘मी आहे तरी कशी?’
याच कारण हेच असावं,
आता पर्यन्त राहत आली मी,
लोकांना ‘हवी तशी’
पण आता स्वतःला ओळखायला लोकांनाही दाखवाव लागेल,
मी ‘जशी आहे तशी’
मग मला ही समजेल ‘मी आहे तरी कशी ?’
शब्दस्नेह – समिक्षा काळणे
27-7-2020
डियर डियर सिस्टर,
खुशी,
तुझी 12th झाली, तू आता एडुकेशन साठी घरा बाहेर पडणार, कस राहायचं वगैरे वगैरे तुला सांगायची गरज नाही, तरीही तुला एक सांगायचं होत, तू फार लवकर कॉन्फयुज्ड होते, सरळ सरळ बोलायचं झाल तर, काही टेन्शन आलं की लगेच बावरते, काय करू, काय करू, कस करू, कस होईल... वगैरे वगैरे करते... म्हूणन एक सांगायचं होत की,
जगात तुझा आजूबाजूला जे पण काही आहे, जे तुझा सोई साठी आहे, वारंवार तुझा कामात येते, मग ते काहीही असो कोणी व्यक्ती असो, एखादी वस्तू असो... काहीही....... सर्व हॆ फक्त 'तू आहेस' म्हूणन तुझा आहेत..
त्या वस्तूंमुळे, व्यक्तीमुळे तू इथे नाहीस..... जर तू नसती तर काहीही नसत... म्हूणन 'स्वतःला' महत्व दे.. जगात तुझासाठी कोणतीच गोष्ट अशक्य नाही, तुला वाट्टेल ते तू करू शकते कारण काय 'तू आहेस' म्हूणन...
तुझी इच्छा हा तुझा तुझ्यासाठी हुकूम आहे.. म्हूणन तुला वाट्टेल ते कर, वाट्टेल तसे कर.. स्वतःवर विश्वास ठेव.. स्वतःवर प्रेम कर.. स्वतःची काळजी घे.
तुला सर्व बाजूनी एक सीमा आहेत आणि त्याचा सेंटर तू आहेस ते तुझा आयुष्याच सर्कल आहे आणि फक्त तुझं आहे, त्यात कोणाला ठेवायचं आणि कोणाला नाही, हा तुझा स्वतंत्र निर्णय आहे, मान्य आहे कधी लोकांना ओळखायला चुकतो आणि चुकून ते आपल्या सीमेट शिरतात, कालांतराने ते आपल्या आवडली नाही किंवा नंतर तुला त्यांचा त्रास झाला तर त्यानां कायम चं बाहेर काढून दे, मग त्यानां काय वाटेल याचा विचार तू नको करू नकोस..
आणि जे तुझ्यावर प्रेम करतात, त्यांच्यावर तुही जीवापाड प्रेम कर.. त्यांना तुझा आयुष्याचा शेवट च्या क्षणा पर्यन्त जप..
आणि कधी एकटं वाटलं, आपल कोणीच नाही, सर्व स्वार्थी आहेत, हॆ मी कोणाला सांगू, कोणाला बोलू, वगैरे वगैरे विचार आले तर तुला समजून घ्यायला नेहमी मी आहे आणि मी नसली जरी तरी तुझा साठी फक्त 'तू आहेस'
तुझी समी..
(मी मोठी असून पण तू ताई म्हणतं नाही 😒)
क्षणात जाई इकडे, क्षणात जाई तिकडे,
त्याने का नाही जावे ? त्यालाही फिरावेसे वाटते
हो ना, त्या मनालाही स्वातंत्र व्हावेसे वाटते...
कधी पक्षाप्रमाणे आकाशात उंच उडवेसे वाटते
कधी धबधब्या प्रमाणे उंचाहून खाली पडावेसे वाटते,
कधी नदीप्रमाणे शांत वाहावेसे वाटते
हो ना, त्या मनालाही स्वातंत्र व्हावेसे वाटते...
कधी खट्याड मुला प्रमाणे मनसोक्त हसावेसे वाटते,
कधी बंद खोलीत स्वतःचे दुखं सावरत मोठ्याने रडवेसे वाटते,
कधी दूर, शांत, एकटेच स्वप्नात रमत बसावेसे वाटते ,
हो ना, त्या मनालाही स्वातंत्र व्हावेसे वाटते...
नाही आवडत त्याला तुमचे ऐकायला,
ठीक आहे, तरीही त्याला ऐकावे लागते ,
पण सर्वांचे ऐकून स्वतःचाच इच्छेप्रमाने करावेसे वाटते
हो ना , त्या मनालाही स्वातंत्र व्हावेसे वाटते...
कधी स्वतःच्या चुकींसाठी स्वतःशीच भांडावेसे वाटते
कधी रागही येतो, जेव्हा चूक नसतांनाही त्यालाच ऐकावे लागते
“पण माझी चुकच नाही” , असे जगाला ओरडून सांगावेसे वाटते
हो ना, त्या मनालाही स्वातंत्र व्हावेसे वाटते...
कधी सर्वान सोबत बोलावे, रहावेसे वाटते
कधी मना प्रमाणे स्वप्नही बघावेसे वाटते
आणि ते स्वप्न पूर्णही करावेसे वाटते
हो ना, त्या मनालाही स्वातंत्र व्हावेसे वाटते…
हो ना ते फारच विचित्र असते, कारण
त्या मनालाही स्वातंत्र व्हावेसे वाटते…
पण तुम्ही त्या मनाला कधी विचारता
‘ ऐ मना ’ तुला काय वाटते ?
शब्दस्नेह-समिक्षा काळणे
(माझी पहिली कविता )
जून २०२०
रागाच्या भरात कोणी काहीही बोलून जाई
त्या बोलण्याचा नेम लावणे शक्यच नाही
रागाच्या भरात शब्द पटकन निसटून जाई
त्या निसटलेल्या शब्दाला झेलण शक्यच नाही
रागाच्या भरात कोणी काहीही निर्णय घेई
तो घेतलेला निर्णय बरोबरच असेल अस शक्यच नाही
रागाच्या भरात कधी तोंडातून कटू सत्य येई
ते कटू सत्य ऐकून समोरच्याला राग न येणे शक्यच नाही
रागाच्या भरात कोणी कोणाचं हृदय तोडून जाई
ते तुटलेल हृदय लगेच जुडण शक्यच नाही
रागाच्या भरात कधी चांगली भाषाही वाईट होऊन जाई
कारण वाईट लोकांना चांगली भाषा समजण शक्यच नाही
रागाच्या भरात बोलयाने नेहमीच काम वाया जात नाही
कधी वाया गेलेल काम रागाच्याच भरात, पुन्हा वठणीवर येई
शब्द-स्नेह – समिक्षा काळणे (14-7-2020)
बडा इतराता ये मन की सावला है ये तन निहारू जब दर्पण प्यार करू ईसे अर्पण डगोसे तो डरे वो गोरा रंग पर ये सावला घुले सबके संग गोरे तो थे पह...
